Bagan 2

Zoals gezegd 4.15 uur op en om 5.00 uur met de taxi mee. Het was wel een beetje spannend, want van de Birmaanse luchtvaartmaatschappijen is weinig bekend. We zaten gelukkig  nog enkele toeristen in en dat geeft een beetje een zeker gevoel. Maar Yangon Airways bleek een goede keuze en zette ons om 7.30 uur een beetje stuiterend aan de grond in Bagan. Aangezien er verder geen vliegtuigen stonden, werden onze rugzakken er snel uitgehaald en binnen 5 minuten vloog het vliegtuig weer door naar Mandalay. In de aankomsthal  kregen we een thermometer in ons oor gestopt en bij onze afkeurende blik werd er voor ons een schoon dopje op gezet en met een temperatuur van 35,8 graden werden we oke bevonden. Onze rugzakken werden persoonlijk bij ons afgeleverd en eenmaal buiten stonden ze ons met een taxi reeds op te wachten om ons naar een hotel te mogen brengen.

Het is op dit moment heel slecht gesteld met het toerisme in Myanmar, dus probeert iedereen vanalles aan je te verkopen. In de taxi vanaf de luchthaven rijdt altijd een mannetje mee die werkt voor een reisdbureau. Hij vertelde dat zij 's morgens om 5 uur op de luchthaven moeten staan met een taxi. Zij kunnen dan een nummer trekken en als ze geluk hebben en het goede nummer, dan hebben ze een taxirit voor die dag.  Aangezien er maar 2 vliegtuigen landen die dag en er maar een stuk of 10 toeristen uit ons vliegtuig stapten, kunnen zij daar niet van leven en is het belangrijk voor hen om een hotel of een paard en wagenrit aanje te verkopen. Maar wij zijn eigenwijs en regelen liever alles zelf.

Het hotel dat wij uitgekozen hadden, bestaat uit allemaal bungalowtjes die rond het zwembad zijn gelegen. Het zwembad voldoet niet helemaal aan onze Nederlandse eisen, maar met een temperatuur van ruim 40 graden en een kamer waar elke keer de airco uitvalt, omdat de stroomvoorziening in Birma nou ook niet je van het is, ben je toch blij dat je af en toe een lekker algenbad kunt nemen in je voortuin.

Bagan staat bekend om zijn pagodes en tempels. In vroegere tijden waren het er 23.000 en hiervan zijn er ' slechts' ruim 2500 van over gebleven, maar ook dit is een onvoorstelbaar aantal Het is zelfs het grootste Boeddhistische ruinegebied ter wereld en dateert uit de 11e eeuw. Alleen de stenen pagodes zijn overgebleven en hebben verschillende aardbevingen doorstaan. Na de laatste aardbeving in 1974 heeft Unesco ervoor gezorgd dat ze gelijk weer werden hersteld en zijn ze extra verstevigd om schade bij een eventueel volgende beving zoveel mogelijk te voorkomen. Wij hebben fietsen gehuurd en heben 3 dagen rondgefietst. Het was wel afzien gezien de temperatuur en de fietsen die zo'n beetje uit dezelfde tijd stamden als de tempels, maar was zeker de moeite waard. Petra kreeg nog ergens een klapband, maar zelfs in de middle of nowhere zijn er mensen te vinden die spullen bij zich hebben om een band te repareren. Na een uur naaien en plakken (ja, jullie horen het goed. Ze naaien hier een buitenband, want die was ook stuk). De band heeft het een km of 4 gehouden en toen is hij weer geklapt. Uiteindelijk maar samen op 1 fiets het laatste stuk gereden. Bij aankomst inhet hotel, werden we met applaus binnen gehaald, vanwege het met de fiets aan de hand fietsen.

Elke tempel heeft zijn eigen beheerder, die er met zijn eigen familie woont. Zelfs als je denkt dat je in een erg uitgestorven gebied bent, zijn er toch mensen dicht in de buurt. Tussendoor hebben we nog een klein schooltje bezocht, waar zo'n 60 kinderen op zaten. De gehele pennenverzameling is daar achtergebleven, aangezien een pen ook nog steeds een luxeartikel is.