Black Sand Beach and vulcano NP

Aloha allemaal,

Op dag 2 op dit eiland zijn we naar een baai gereden om  een kayak te huren, zodat we zelf naar het monument van Captain Cook konden peddelen. Inderdaad degene van onze geschiedenislessen.  Bij dit monument, waar je alleen per boot kunt komen,  konden we dan weer  het onderwaterleven bewonderen. De baai staat ook bekend om zijn spinnerdolfijnen, die daar hun kunstjes vertonen.  Helaas voor ons, geen dolfijnen gezien, maar het aantal verschillende vissen was erg leuk om te bekijken.

Gisteren stonden voor ons het Vulcano NP  en Black Sand Beach op het programma . Een hoogtepunt op dit eiland. Zoals jullie ongetwijfeld op tv gezien hebben, vloeit de lava weer rijkelijk hier en waren we erg nieuwsgierig of we de gloed nog konden waarnemen (de lava vloeit op een ontoegankelijke plaats). Onderweg naar het Vulcano NP kwamen we langs Black Sand Beach, waar het strand werkelijk pikzwart is. Dit strand ligt aan de zuidkant van het eiland en op dit strand komen enorme schildpadden aan land om lekker in de zon te liggen en uit te rusten.  De schildpadden trekken zich helemaal niets van mensen aan en komen en gaan wanneer zij zin hebben. Het grappige is wel, dat er genoeg van die schildpadden in het water drijven en die zie je dan regelmatig even hun kop boven water steken.

Bij aankomst in Vulcano NP eerst naar het visitorscenter, waar het erg druk was, om de laatste info te krijgen , zodat we ook wisten waar we ’s avonds naar toe moesten.  Het park is enorm groot, dus je moet  wel een beetje weten, waar je met de auto naar toe moet rijden. Vanuit het visitorscenter direct doorgereden richting Jaggermuseum, waar je uitkijkt op de Kilauea krater. Uit die krater komt een behoorlijke zwavelpluim, zoals trouwens ook op vele andere plaatsen in dit park. Op vele plaatsen komt er uit de grond een rookpluim van zwavel.

Vervolgens dieper het park ingereden en bij een van de vele kraters, hebben we een wandeling gedaan over de bodem van de vulkaankrater.  De wandeling ging eerst door een lavatunnel. Door deze tunnel heeft lava gestroomd en doordat de buitenkant hard is geworden en er aan de binnenzijde lava bleef stromen, krijg je zo’n tunnel.  Vervolgens moesten we zo’n  400 ft naar beneden om op de bodem van de krater te komen. De afdaling is net een tropisch regenwoud, zoveel planten groeien er.  Het lopen op de bodem van een krater is werkelijk zeer bijzonder te noemen. Je ziet de lava er op  verschillende manieren, nl als stukken en als een soort stroom. Beiden hebben dezelfde structuur van binnen, maar afhankelijk van de hoogte dat heet valt of vloeit, ziet het er anders uit. Onder de bodem is nog steeds lava, maar het zit op een diepte van een voetbalveld. Ook hier op verschillende plaatsen de loeihete zwavelpluimpjes, die uit de bodem komen. Na een wandeling van zo’n 2 uur weer verder gereden over de Chain of Craters weg. Deze weg eindigt  abrupt, omdat er op de weg lava ligt, die er  een aantal jaren geleden  overheen is gelopen.  Dit eindpunt, zou ook meteen een goede kans bieden op het zien van de lavagloed, van de vulkaan die momenteel actief is. En inderdaad, toen het donker werd, konden we de gloed van de lava daar zien. Vervolgens weer terug naar het Jaggermuseum gereden om ook daar nog eens te kijken op het uitzichtpunt. De gloed van de  lava spugende vulkaan, konden we daar niet zien, maar wel die van de door ons eerst bezochte vulkaan, de Kilauea. Die was misschien nog wel mooier om te zien. Je ziet de krater en de oranje gloed. Wow, wat is dit bijzonder zeg!

Na een rit van zo’n 2 uur, waren we rond 12 uur ’s nachts weer terug in ons appartement. Morgenavond staat weer iets bijzonders op het programma, nl. een avondsnorkel met de grote mantarays!

Tot heel snel weer!

Groetjes en een dikke kus weer van ons!

PS We lezen nog steeds met heel veel plezier jullie reacties en verhalen. Altijd leuk om van de mensen thuis het een en ander te horen.

PS We hebben aan de map The Big Island, weer nieuwe foto’s toegevoegd.  So have fun with movies and pictures.