Sossusvlei

Hoi allemaal,

De afgelopen 2 dagen hebben we gekampeerd in de Sossusvlei. We staan weer op een kampeerplek met eigen badkamer en keuken. Er is zelfs een zwembad aanwezig maar deze nodigt niet uit tot een frisse duik. Ja fris misschien wel, het water is ongeveer 5 graden.Het is hier ontzettend koud en de eerste nacht blijkt het te vriezen. Gelukkig hebben wij onze thermo truien en broeken meegenomen en samen met nog een joggingbroek en een dik vest en onze slaapzak, dekbed en een dikke deken, komen we aardig de nacht door. We schrikken nog wel een paar keer wakker van allerlei wilde dieren die voorbij galopperen en vervolgens achter het hek blijven hangen. We zijn gewaarschuwd om niets buiten te laten liggen want de jakhalzen nemen zelfs je schoenen mee. Het blijft dus spannend. De volgende ochtend om 5.30 uur opstaan want om 06.30 uur gaat het hek open en willen we mooie foto’s kunnen maken met het ochtend schemerlicht, zullen we vroeg van de partij moeten zijn. Het is ook nog zo’n 70 km rijden naar de Sossusvlei. Bij de poort aangekomen moeten we achteraan sluiten in de rij maar hij gaat al snel open en we mogen op de terugweg de kaartjes kopen. We rijden een fantastisch landschap binnen van prachtige rode duinen die door de elementen in allerlei vormen zijn gedrapeerd. De mooiste en meest gefotografeerde duin staat bij km 45. Verschillende mensen zijn hem al aan het beklimmen maar wij rijden snel door naar de Deadvlei. De laatste 5 km kun je alleen met een 4 wiel aangedreven auto rijden, anders moet je met een taxi jeep. Aangezien wij niet voor niets een 4x4 hebben en er nog niet mee hebben hoeven rijden, gaan we de uitdaging aan. Het is heel diep zand en de motor loeit aan alle kanten en na 2 minuten valt hij al stil en staan we daar in de woestijn. Petra ziet het al niet meer zitten en Maria neemt het stuur over. We komen er achter dat we op 4 wheel high rijden maar in zware omstandigheden moet dat 4 wheel low zijn. En ja, hoor het karretje stuitert vrolijk door het losse zand en wij stuiteren in de auto mee. Na 5 km komen we op een parkeerplaats en moeten we nog een kilometer over de duinen lopen om uiteindelijk diep onder de indruk te raken van de schoonheid van dode bomen in een zoutpan in scherp contrast met rode zandduinen, die schitteren in het zachte licht van de opkomende zon. Dit is zeker de moeite waard. Na 793 foto’s en 7 filmpjes te hebben gemaakt beginnen we aan het avontuur van onze terugreis door de grote zandhoop. Al snel wordt het terrein steeds zwaarder en Maria die er hem de heenreis moeiteloos er doorheen loodste heeft steeds meer moeite om de auto in het goede pad te houden. De motor loeit aan alle kanten en we stuiteren van hot naar her totdat, je raadt het al, we volledig stilstaan in het diepe zand. Hij wil niet meer voor of achteruit en nestelt zich steeds dieper in het mooie rode zand. Na nog geen 2 minuten stopt er een taxi jeep vol met hoofdzakelijk mannen en ja hoor, zij weten de oplossing. De chauffeur van de taxi kruipt achter het stuur maar helaas, hij krijgt er ook geen beweging in. De volgende stap is lucht uit de banden laten lopen en onze kar vindt al snel 4 hulpvaardige mannen elk geknield aan een wiel. Nadat er voldoende lucht ontsnapt is, gaat de chauffeur het opnieuw proberen en alle mannen verzamelen zich achter de auto om hun brute kracht op ons karretje te laten botvieren. Zoals je kunt zien op de foto helpt Maria ook een aardig handje mee. In een mum van tijd vliegt de auto uit de diepe geul en kan Maria het stuur weer overnemen en verder probleemloos de laatste 4 km in het losse zand afleggen.

Hierna weer teruggereden en nog even een klim gemaakt door de Sesriem canyon op zoek naar het water. Uiteindelijk terug naar de camping waar we met een boek voor het eerst deze vakantie op een ligbed aan het zwembad uiteindelijk in slaap zijn gevallen.

Veel plezier weer met de foto's en filmpjes.

Liefs, Maria en Petra