Beren op de weg

Zaterdag 23 juli:

Vandaag stond de rit van Canmore naar Jasper op het  programma.  Met andere woorden: de Icefields Parkway, de beroemdste route door Canada. (in elk geval voor de toeristen). Er valt niet zo heel veel te vertellen, het komt gewoon neer op: OOOHHHH, AHHHH.  De foto’s zeggen eigenlijk al alles. We hebben daar verschillende stops gemaakt, zoals Bows Lake, Peyto Lake, Athabasca Glacier. Over de gletsjer kunnen we vertellen, dat hij zo dik is als de Eiffeltoren en een oppervlakte heeft van 90 x Central Park in New York (en dat is al gigantisch). We hebben aan de rand van de gletsjer rond gelopen. Er op gaan was niet te  adviseren, omdat er onder de voet van de gletsjer een meer zit van het smeltwater. Je zou door een van de verborgen spleten kunnen vallen. Na ook een bezoek aan het Icefields Visitors Center, zijn we doorgereden naar Jasper. Vlak voor Jasper ook nog de Athabasca waterval bekeken.

Zondag 24 juli:

Mooi weer, boven 20 graden met een zonnetje erbij! Allereerst naar de Miette Hotsprings gereden, waar we koffie gedronken hebben. Zijn de hottubs niet meer in gegaan, omdat de verschillende baden bomvol zaten en wij dat niet zo heel aantrekkelijk vonden. Vervolgens doorgereden naar Maligne Lake. Een groot meer, waar je ook een rondvaart kunt doen. Terug naar Jasper waar we weg 93 A hebben gereden, waar volgens de locals veel wild gezien kon worden. Helaas voor ons, niets. De hele drukke weg naar de Miette Hotsprings , was voor ons nog interessanter, omdat daar (zoveelste) Wapiti ’s naast de weg stonden. Voordat we Jasper inreden, zijn we ook nog even naar de Jasper tram geweest. Een gondellift, die je bovenop de berg brengt, vanwaar je een mooi uitzicht hebt. Het was al sluitingstijd dus deze niet meer genomen. We waren te moe om ook nog Mount Edith te doen, dus hebben besloten die maar te bewaren voor de volgende dag.

Maandag 25 juli

Op naar Mount Edith. We waren net buiten Jasper terug op de Icefields Parkway, of er was een drukte op de weg.  Laat het deze keer nu eens geen Wapiti zijn, maar een echte  zwarte beer.

 Natuurlijk onmiddellijk de auto aan de kant en ook kijken. De mensen liepen op de weg te fotograferen (de beer was zo’n 15 m van ons vandaan!) de parkwachters probeerden mensen zeer vriendelijk weer die auto’s in te krijgen. Daar gaf iedereen natuurlijk gehoor aan, nadat we allemaal klaar waren met fotograferen en filmen. Eigenlijk moet je een afstand bewaren van 100 m en in je auto blijven zitten, maar dat werkt niet voor al die blije toeristen. Uiteindelijk hebben ze de beer gevolgd en hem beschoten met enkel lawaai, zodat de beer weer het bos in vluchtte.  Wij  weer op pad naar de eigenlijke bestemming Mount Edith. We waren nog geen 5 min op weg en weer een paar auto’s die stilstonden op de weg. Het zou toch niet weer zeker? Maar…………..het bleek weer een zwarte beer te zijn, die op nog geen 4 m van onze auto lekker besjes zat te eten! Mount Edith bleek al net zo mooi te zijn. Een gletsjer, met ervoor een turquoise gekleurd meer, met zelfs nog drijvend ijs erop. Vanmiddag ook nog naar Clearwater gereden. O ja, vandaag mooi weer. We hebben alles tussen 31 en 16 graden gehad. Elke 500 m kan de temp. weer anders zijn.

Groetjes van ons enne.. heel erg leuk dat jullie ons zo  volgen. Wij vinden jullie reacties ook super leuk om te lezen!