Lhasa

Gisteren  moesten we om 06.15 uur ons bed uit om op tijd op het vliegveld te zijn. De vlucht vertrok om 10.45 uur en we moesten drie uur van tevoren aanwezig zijn. Die tijd hadden we ook wel nodig want de rij begon al op straat. We moesten op tijd inchecken want we wilden perse aan de linkerkant in het vliegtuig een stoel aan het raam hebben. Op die manier zouden we, als het weer het toeliet, een prachtig zicht hebben op de Mount Everest. De incheckbalie was nog gesloten maar we stonden wel vooraan in de rij en toen we eenmaal aan de beurt waren waren er voor ons de gewenste plaatsen. Na nog 3 bagagechecks en een tascontrole werden we allebei uitgebreid gefouilleerd, misschien dachten ze dat we de Everest op wilden blazen. Eindelijk zaten we dan in het vliegtuig.  

En we hadden geluk, ondanks dat het bewolkt was zagen we naast ons de top van de Mount Everest ruim boven de wolken uit. De piloot riep om dat aan de linker kant de Everest te zien was en 2 sec. later helde het vliegtuig over naar links doordat iedereen uit zijn stoel op sprong en bij de mensen aan de linker kant op schoot doken. Het was zeer indrukwekkend, zo hoog vliegen en dan een berg naast je vliegtuigraam te ontwaren, maar hij is dan ook 8.850 m hoog.

Na een vlucht van 1 uur en een kwartier landden we in Lhasa op het hoogste vliegveld ter wereld. Hier stond onze gids Sering ons op te wachten en na wederom een zeer uitgebreide bagagecheck, Petra mocht zelfs haar rugzak uitpakken omdat er boeken in zaten, gingen we met onze jeep met chauffeur op weg naar het oude Lhasa. Wij zouden liever zoals altijd op ons eigen houtje door Tibet trekken maar dit wordt door de Chinezen niet meer toegestaan. Het was sowieso een behoorlijke shock om te zien hoe toeristisch Lhasa is  geworden. Maria is 22 jaar geleden hier geweest en toen zag je alleen Tibetanen en een enkele Westerse toerist en nu wonen er meer Chinezen dan Tibetanen en worden we onder de voet gelopen door grote hordes Chinese toeristen.

Na het inchecken in het hotel hebben we nog een rondje door de oude stad gelopen en natuurlijk gekeken bij de biddende pelgrims bij de Jokhang tempel.  Zeer indrukwekkende hoe deze devote mensen zich vol overgave  op de grond werpen om te bidden tot Boeddha. Sommigen beginnen in hun eigen woonplaats  en leggen de gehele route liggend af (ze gaan dus liggen, strekken hun armen en daar waar hun handen de grond raken, gaan ze staan en begint het weer helemaal opnieuw).  ’ s Avonds  vroeg naar bed gegaan. Het is hier weer 2 uur en een kwartier later dan in Nepal en door  het gebrek aan zuurstof vanwege de hoogte, verzuren je spieren al na 10 traptreden.

Vanmorgen kwam onze gids ons om 10 uur ophalen om naar het zomerpaleis  Norbulingka van de huidige Dalai Lama  te gaan. Vanuit dit paleis is hij gevlucht naar India. Vervolgens hebben we het Tibet museum bezocht. Dit laat een overzicht van Tibet zien van de prehistorie tot nu en ook veel Chinese jade. Aangezien het wel een paar dagen duurt voordat we gewend zijn aan de ijle lucht en om hoogteziekte te voorkomen moeten we het rustig aan doen. We hebben daarom een uurtje rust genomen in het hotel en om 15.00 uur stond Sering weer op ons te wachten om naar de Jokhang tempel te gaan.  Dit is de meest heilige tempel  en iedere Tibetaanse Bhoeddist moet hier ooit een keer geweest zijn. We kregen uitleg van onze gids over alle verschillende Bhoeddabeelden en betekenissen er van maar het is onmogelijk om deze namen te onthouden. Op onze vraag hoeveel Bhoedda’s er eigenlijk zijn was zijn antwoord ruim 20.000 en hij moest toegeven dat hij ze ook niet allemaal kende. We mochten ook nog op het  dak van de tempel en van hieruit hadden we een prachtig uitzicht op het Potala paleis dat we morgen gaan bezoeken.